این که چه میکنم.........

تمام روز در خانه به خواندن و نوشتن و به این فکر میکنم که چقدر عقبم و چقدر نمیدانم .

از نمیدانم ها گفتم چند صباحی است به خود و زندگی و سربازی فکر میکنم و اینکه در اولین روز ماه آبان

باید از خدمت خواهران و برادران مرخص و به جایگاه نظام مقدس سربازی نایل شوم به هر حال با یک تاخیر یک ساله و اندی رفتنی شدیم حال آنکه چه چیزهای با ارزشی را از دست دادم بماند از عمرم تا ....

از قدیم گفته اند جلوی ضرر رو هر جا بگیری منفعته . به هر حال در آخرین روز های بودنم دارم یک متن قدیمی رو بازنویسی می کنم که اگه شد برای نمایشنامه نویسی یا  نمایش نامه خوانی برسونم برای استانی هم دارم فکر میکنم تا طرحی رو به نمایشنامه تبدیل کنم .

بهتون قول میدم که گوته وایمار بشم البته اگه نشدم قول میدم شیلر بشم و یه راهزنان بنویسم که دنیا رو بترکونه شایدم شدم شکسپیر و اتللو نوشتم ولی قول میدم که ...

البته کی این روزا به قولش عمل میکنه نه؟

دوست دارم در آخرین روزهای بودنم یه کم بیشتر بیام و بنویسم .شاید یه کم از تنهایی در بیام شاد باشید و سربلند امروزم تولدم بود هیچکی یادش نبود چقدر خوبه نه؟

به هر حال یک سال دیگه هم زنده بودم چقدر سال زیبایی بود .

چقدر سال پر دروغی بود .

هدیه جشن تولدم میدونید چی بود صبح از خواب بیدار شدم و فهمیدم آقای  احمدی نژاد  رییس جمهور شدند اینم از برکات تولد منه . سریع هر چی سبز بود رو دور انداختم و به خودم و نمایش هایی که در حمایت از میر حسین اجرا کردیم خندیدم به هر حال دوباره میگم شاد باشید و آسوده بخوابید که شهر در امن امان است .

وقتی تمام راه ها بسته میشوند در تازه ای به رویت باز میشود ببخشید توی این چند وقت حوصله خودمو نداشتم .عکس اولی که خودمم قبل از اجرای ما کجا جا موندیم دومی هم دکورشه در نیشابور

 برمیگردم زود زود

نگاه داره

قورباغه چند تا پا داره

تا حالا قیافه ی گروهی که کارشون رد بشه رو ندیدین آقایون بازبین محترم به روحتون ....

چقدر قیافه گرفته بودیم ولی ذره ای از انرژیمون کم نشده همچنان سر حال منتظر بازبینی استان هستیم با تمام بی مهریها حتی از خودی و هم گروهی

امیدوارم یک قدمی بعد از این که متن تایید شد برای خودم و گروهمون برداریم دوستانم روزهای خوبی می بینم .تو نمایش چه پاییزی دلت نسوزد دوستانم فاطمه توانا .محبوبه حیدری . درودی و خودم به عنوان بازیگر و حسن نامجو به عنوان کارگردان  حضورشون قطعی شده اینم متن های تاییدی مهر کاشان :  

آقا این خبرو به نقل از ایران تئاتر برای این میزنم چون خودم هم برای این جشنواره متن فرستادم دلیل خاصی نداشتم

قدم زدن در خيابان لاله‌زار امروز بر اهميت و ضرورت موزه شدن تئاتر نصر و پاسداري از تئاتر پارس تاکيد مي‌کند. لاله‌زاري که روزگاري نماد نوگرايي و هنر ايراني بود، و به همين سبب به نام"شانزه‌ليزه تهران" لقب گرفته بود. اما امروز شانزه‌ليزه تهران تبديل به بازار فروش اجناس الکترونيکي و الکتروتکنيکي شده است. امروز برق و نيروي الکتريکي جايگزين هنر شده و ديگر از آن قابليت‌هاي ارزشمند هنري خبري نيست. اما با اين وجود حفظ و نگهداري دو تئاتر نصر و پارس که از خيل عظيم ارزشمندي خود را يادآور مي‌شوند، به عنوان يک ضرورت فرهنگي از سوي متوليان دولتي لازم الاجرا خواهند بود.
روزگاري نه چندان دور در لاله‌زار تهران بسياري از تئاترها، سينماها، کافه‌ها و رستوران‌ها، تجارتخانه‌ها، خياط‌خانه‌ها، و فروشگاه‌هاي معروف ايران قرار داشتند، و هر يک از اين موارد شور و شوق زيادي را در مخاطبان اين خيابان ارزشمند ايجاد مي‌کردند که به طور مرتب سري به آن بزنند. حالا خريد و تفريح، فرقي نمي‌کرد، هر يک بهانه‌اي بودند براي رفت و آمدهاي مکرر به اين خيابان. اما امروز از تئاتر و سينما کمافي‌السابق خبري نيست. سينماهاي اين خيابان که تا همين چندي پيش فعال بودند، به مرور از گردونه فعاليت فرهنگي خارج شدند. تئاترها هم کاملاً تعطيل شده‌اند و فقط تئاتر پارس به فعاليت‌ خود ادامه مي‌دهد.
پيشينه
ناصرالدين شاه در سال 1326 خورشيدي پس از بازگشت از سفر اول خود به فرنگ، با اين تصور که خياباني مانند شانزه‌ليزه در دارالخلافه احداث بکند، دستور داد تا از ميان باغ مصفاي لاله‌زار خيابان بکشند، و زمين‌هاي اطراف خيابان نيز بين نزديکان درگاه شاهنشاهي تقسيم شد.
جعفر شهري در کتاب تهران قديم در اين دوره مي‌نويسد: عشقي و عارف هم بهترين کارهاي خود را در سالن گراندهتل لاله‌زار به صحنه بردند که افراد شيک‌پوش شب‌ها به آن جا رو به آن مي‌آوردند.
زماني در لاله‌زار 15 سينما و چندين تئاتر و تماشاخانه فعاليت‌ داشتند ولي امروزه 10 سينما هنوز باز هستند. که البته اين 10 سينما نيز به تدريج بسته شده و امروز يک يا دو سينما آن هم به طرز اسفناکي به فعاليت خود ادامه مي‌هند. چون امروزه تمامي لاله‌زار را صنف فروشندگان لوازم برقي در اختيار گرفته‌اند.
علي حاتمي، فيلمساز و نمايشنامه‌نويس کشورمان خدمت شايان ذکري در اين رابطه کرده است. او با توجه به پروژه تلويزيوني هزاردستان، سال‌ها وقت صرف کرد تا در شهرک سينمايي غزالي، لاله‌زار قديم تهران را بازسازي کند، و بر اساس اين محيط بازسازي شده تاکنون فيلم‌ها و سريال‌هاي زيادي در اين فضا ساخته شده است.
از معروف‌ترين اماکن لاله‌زار مي‌توان به گراندهتل، مولن‌روژ، کافه افق طلايي، کافه مصطفي پايان(در لاله‌زار نو)، کافه نور(در لاله‌زار شمالي)، کافه‌ري(در لاله‌زار شمالي)، کافه‌لاله‌زار(در لاله‌زار جنوبي)، سينما ونوس(سارا)، سينما رکس(لاله)، سينما خورشيدنو، سينما فردوسي، سينما البرز، سينما ايران، سينما ماياک، سينما مرجان، سينما منزويل، سينما کريستال، سينما تابان، سينما فاروس، سينما رودکي، سينما شهرزاد، سينما مترو(سحر)، سينما ملي (رويال پيشين و نادر کنوني در کوچه ملي)، و تئاتر پارس، تماشاخانه گومبر و روسيخان، تماشاخانه گيتي(صادقپور)، تماشاخانه فکري، تئاتر دهقان، تئاتر نصر، و فروشگاه پيرايش نخستين فروشگاه بزرگ به سبک اروپايي در ايران، فروشگاه جنرال مد، مسجد هدايت، خانه اتابک، مجموعه مسکوني خانواده اتحاديه، انبار ببرازخان و آرشيو اصغر(عکاس) اشاره کرد.
مطمئناً بازآفريني و بازسازي بافت قديمي لاله‌زار غيرممکن است، اما حفظ و نگهداري بناي اين بافت قديمي کاري سهل و درآمدزا خواهد بود. از اين بافت مي‌توان به عنوان يک مرکز مهم گردشگري با ارايه تسهيلات و فروش محصولات و بسترهاي فرهنگي بهره‌برداري کرد. تئاتر نصر که هم‌اکنون دوره ساخت و ساز خود را طي مي‌کند تا در آينده نزديک شاهد راه‌اندازي موزه تئاتر در آن باشيم. از سوي ديگر تئاتر پارس نيز مي‌تواند به عنوان مرکزي براي ارائه آثار نمايشي روحوضي و کمدي‌هاي مردمي همچنان با حمايت مرکز هنرهاي نمايشي اداره شود. هنرمندان زيادي هستند که در صورت بازسازي اين تالار حاضر به ارايه آثار هنري ارزشمند آن هستند. از سوي ديگر با ارايه آثار ارزشمند مردم نيز سر شوق مي‌آيند تا هر از گاهي سر به نمايش‌هاي اين تالار بزنند. در آن فضاي تجاري، بودن چند مرکز مهم فرهنگي خالي از لطف نيست. خود اين مراکز بر تداوم و بقاي ارزش‌هاي فرهنگي جامعه تاکيد خواهند کرد. بنابراين حفظ و نگهداري تئاتر نصر و پارس، نه تنها هزينه‌بر نخواهد بود که با يک برنامه‌ريزي درست مي‌توان از آن‌ها به عنوان مراکز فعال و درآمدزا همچنان بهره‌برداري فرهنگي کرد. تئاتر ايران با حفظ و بقاي چنين مراکزي از اعتبار خاص و تاريخي برخوردار خواهد شد و با ريشه‌دار شدن بر هويت مستقل و مردمي خود در جامعه تاکيد خواهد کرد.

سلام

ملالی نیست جز دوری گاه بیگاه خیالی دور که مردم به آن شادمانی بی سبب می گویند به هر حال اگر عمری باقی باشد طوری از کنار آن می گذرم که نه پاهای آهوی بی جفت بلرزد و نه این دل ناماندگار .

صفحات وبلاگمو خط خطی کردم و ضمنا یه عکس از خودم میزارم .

برام دعا کنید یه سر و سامونی به این کوفتی (وبلاگم) بدم .

چون خیلی دارم از خودم می گم پس تئاتر چی میشه نه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

از خودم فعلا هیچی ندارم بگم ولی منتظر نوشته های آنتی فمنیستی  باشید . خیلی خوبید پاینده باشید ااینم چند تا نمایش که داره تو تهران اجرا میشه البته از سایت عکس تئاتر :

http://www.tphotoc.com/news.php

میخواستم یادی از گذشته بشه

تصمیم گرفتم یه عکس از خودم و همبازی عزیزم مرتضی شهاب توی وبلاگ بزنم مرتضی از بازیگرای خوبیه که افتخار بازی باهاش رو در نقطه سر خط پیدا کردم

حضور در جشنواره های عاشوراییان و رضوی و دفاع مقدس و همچنین ارتش ها و مقامهای مختلف رو در کارنامه مرتضی شهاب می تونید ببینیدو البته کارای دیگه ای که من نمیدونم و باید از خودش پرسید .

 

بازیگران تئاتر مشهد از دیروز تا امروز

 

اگه پیرو نوشته های قبلی بخوام یک سیر تکاملی برای بازیگران مشهدی در نظر بگیرم جز اندکی که کوچ کردند و به تهران رفتند باقی که پایبند دیارشان شدند پیشرفت اندکی داشته اند این یک واقعیت محض است تهران برای اهلش و کسانی که بتوانند خود را نشان دهند بد نیست بلکه پله ای است برای پیشرفت ولی بسیاری از بازیگران ما (چه پیشکسوت و چه جوان )تنها به تجربیات عملی اکتفا کرده و حال در این آشفتگی می توان تخصص ها را در نظر نگرفت و همانطور که گفتم بازیگر -نویسنده -کارگردان به وجود می آید یعنی کسی که می نویسد و خود کارگردانی و بازی می کند.

من نمی گویم این اتفاق نباید بیفتد بلکه صحبت سر این است که نباید اپیدمی شود و رشد پیدا کند .

نسل جدید بازیگران تئاتر مشهد نیازمند یک آموزش صحیح میباشند وگرنه اگر بخواهند به تک توک جوایز جشنواره ها دل خوش کنند در همین نقطه دست و پا خواهیم زد به هر حال می تونید در ادامه مطلب عکس چند تا از بازیگران  قدیم و جدید مشهد رو ببینید

 

ادامه مطلب

تو این دهه از تئاتر مشهد که کارگردانان نویسنده میشن و نویسنده ها کارگردان و بازیگراش هم بالاخره رپ می خونن چاره ای نمیمونه که بری و سر بزاری به ناکجا آبادی که اسمش رو هیچ احدی نمیدونه

ولی بالا خره چیکار میشه کرد

مونده بودم این خبرای خوشو چه جوری بدم دیدم زر زدم هیچ خبر خوشی ندارم فقط محض رضای خدا خواستم آرشیوم پر بشه و بلاگفا به قول دوستان وبلاگ منو از بیکاری درشو تخته نکنه

همین فردا پس فرداست که به جرم نشر اکاذیب به سه میخم بکشند .بگذریم امروز یاد یک دوست گرانقدر رو که زمانی کارگردان نمایشنامه هام بود رو کردم نمایشهایی مثل تیک تاک های خاکستری و نقطه سر خط رو ایشون کارگردانی کردن و البته نمایش نیمه تمام به تلخی یک فنجان قهوه

نشد سه گانه ای بسازیم

به امید روزهای خوش برای مسعود عقلی

دارم میام با یه عالمه خبر   خوب ...