ملالی نیست جز دوری گاه بیگاه خیالی دور که مردم به آن شادمانی بی سبب می گویند به هر حال اگر عمری باقی باشد طوری از کنار آن می گذرم که نه پاهای آهوی بی جفت بلرزد و نه این دل ناماندگار .

صفحات وبلاگمو خط خطی کردم و ضمنا یه عکس از خودم میزارم .

برام دعا کنید یه سر و سامونی به این کوفتی (وبلاگم) بدم .

چون خیلی دارم از خودم می گم پس تئاتر چی میشه نه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟